Autor: Mirek Duleba

Urodziłem się w rodzinie niewierzącej, Mama i Tato są humanistami i agnostykami. Nie byłem ochrzczony, jako dziecko i nie chodziłem do kościoła lub na religie. Nie miałem też pytań na ten temat, ani chęci w tym kierunku. W domu byłem raczej kochany i przez to, ze nie miałem wielu zakazów - chowałem się raczej bez kłopotów. Uczyłem się bardzo dobrze, ale nie byłem prymusem i byłem lubiany przez kolegów. Kościoły odwiedzałem czasem turystycznie, lecz sprawiały na mnie dosyć ponure wrażenie.

Chrzest dosyć ściśle łączy się ze zbawieniem. Ale kiedy następuje zbawienie? Przed chrztem, w czasie chrztu czy po chrzcie? 

Szersza odpowiedź w artykule Słowa Prawdy 02/2004: Chrzest i jego znaczenie (część 12)

autorka: Margit Gilgen
Oryginał w języku niemieckim został opublikowany w czasopiśmie „Entscheidung” 2/1996.
przetłumaczenie: Renata Meier i Magdalena Kocięcka

Przed półtora roku, w połowie września roku 1994, zauważyliśmy z mężem, że nasz najstarszy syn Stefan z dnia na dzień słabł i strasznie chudł – wyglądał już jako kościotrup. W następstwie chemioterapii stale wymiotował. Cierpiał na raka gruczołów chłonnych – komórki rakowe szybko się mnożyły. Oto przed nami leżał młody człowiek, siedemnastolatek, który był tak słaby, że już nie był w stanie ani wstać z łóżka, ani zadbać o podstawowe potrzeby. Jednak z jego oczu emanowała radość, która na zawsze utknęła mi w pamięci – radość z posiadania Pana Jezusa Chrystusa.
Wdzięczność, a nie oskarżenia, radość, a nie żalenie się – tak podchodził nasz syn Stefan do śmiertelnej choroby.